Na een langere reis dan normaal, door de vele werken en de files onderweg, kwamen we aan het hotel samen met de baasjes van Inya van Leodipako (zij wonen in Siegen).
Na het uitpakken en het elkaar uitvoerig begroeten besloten we om even richting Leonberg-centrum te trekken om enkele kiekjes te maken en te genieten van een stevige pint op een zonovergoten terrasje....
Beter kan je weekend toch niet starten!!

HEY IS DIE GEEN MOOIE KNAPPE LEUKE LIEVE PUP? Inya is echtwaar een droom van een hond!!!!!

Nog snel even wat foto's nemen aan dat mooie grote bronzen beeld van onze edele vriend...

Savonds even een lekker streekgerecht vergezeld met een echte Duitse pint nuttigen... MMM LEKKER !!

Zondag Morgen vroeg uit de veren voor het ontbijt zodat we tijdig konden afzakken richting de show-weide. Doordat we zo vroeg waren waren
we samen met Ralf en Tamara , de baasjes van Inya, als eerste voor het ontbijt. Ralf speelde nog even een ochtend-hymne op de aanwezige piano
en we konden het ons laten smaken...

Snel nog eentje van mezelf....

De show begon al vroeg voor ons, door het hoge inschrijvingsaantal in onze klasse (maar liefst 40!!!) keurde de Finse Keurmeester Olli Kokonen enkel de leonberger
leonberger-jeugdteven. Eerst even met alle 40 in de ring, daarna in groepjes. Nadat er een 25-tal gekeurd werden was het aan ons. De keurmeester was zeer enthousiast over Hestia en had enkel
maar goede lovende woorden. A VERY VERY BEAUTIFUL DOG!!!! Ik had een vrij goed gevoel, Hestia had alles perfect gedaan, ik verwachte dan ook om terug te mogen komen in de ring
wanneer de plaatsingen gehouden werden. En zo ja, in de namiddag wanneer alle 40 gedaan waren en de andere tevenklasses geplaatst waren was het aan ons. De zenuwen gierden door men keel
maar ik had alles onder controle. We gingen van een 15-tal honden, naar 8, naar 6, naar 5,....Het zal toch niet waar zijn....? (we zaten dus bij de laatste 5 op 40 honden!!!!)

DAN DE BESLISSING... Hestia werd moe van al dat lopen, het was weer aan mij. We moesten lopen voor plaats 4, tegenstander: Maria Kerekes (hongaarse fokster en KEURMEESTER),
Ik voelde het al aankomen, lopen tegen een keurmeester met een vermoeide hond dat wordt niks, ik en Hestia gaven ons nog een laatste keer voor 100% maar het mocht niet baten, net voor de plaatsing uit de
rring gestuurd.... VERDORIE TOCH...Dat voelt zo een beetje aan als op de olympische spelen 4de worden, de meest ongelukkige plaats.
TOCH BEN IK HEEEEEEEEEL FIER OP MIJN MOOIE HESTIA!!! IK HEB MEZELF EN DE HOND NIETS TE VERWIJTEN, De tegenstand was wereldtop. Er waren er misschien 4 voor ons maar
er waren er ook 35 achter ons! Verdienstelijke dag dus en fijn weekend...

Het spannendste was eigenlijk nog het op tijd halen van een Tankstation, ik had het een beetje nagelaten om tijdig te stoppen om te tanken. Met als gevolg dat we
in 200 Km geenenkel station tegen kwamen en we in het rood gingen, uiteindelijk toch een bordje gespot en onmiddelijk halt gehouden. Terwijl ik tankte vond men broer Joris het nodig
om de voorruit even te schrobben zodat ons zicht niet meer belemmerd werd door al die dode autosnelweg-vliegjes....We keerden moe en gelukkig huiswaarts...

VOLGEND ADVONTUUR: DE WERELDTENTOONSTELLING IN BRATISLAVA

Tot schrijfs,

Dipako